Living in America

Posted by mvilrokx | 21:51 | 5 comments »

Zoals J opmerkt in zijn commentaar op mijn vorige post, dat valt nog niet mee elke week een verhaal uit de mouwen schudden. 't Is niet dat ik niks meemaak hier, maar het is niet allemaal even interessant of relevant. bvb. vorige week pinten gaan pakken in 't stad (helaas gene voetbal Jan) maar wat moet ik daar over schrijven ... ik was (een beetje) zat, mijnen trein stop gemist op de terugweg met als gevolg dat ik een uur heb moeten wandelen tot thuis, geen sleutels bij dus heel het huis wakker moeten maken, allemaal niks nieuws dus. Het is hier niet echt zoveel anders dan thuis ... of toch?

Nu ik eraan denk, toen ik pas naar hier kwam dacht ik daar wel even anders over. De taal was niet zo'n probleem na 5 jaar Engeland en het weer is 10x beter, maar het was natuurlijk niet Lommel of Belgie (of Engeland). Wat ik me nog heel goed herinner van die tijd was de schrik om ge-"sued" te worden voor vanalles en nogwat. De verhalen zijn wel gekend denk ik: vrouw sued McDonalds voor x miljoenen omdat de hete koffie haar mond had verbrand of man sued Philips omdat zijn hond ontplofte in de microgolf en in de handleiding stond dat niet als dusdanig aangegeven (nu wel dus!). Dat kan je hier dus ook als individu overkomen, bvb als je kinderen iets laten rondslingeren in de voortuin en de postbode valt erover en breekt zijne nek dan heb je het spek aan uw benen. Die advokaten maken U op staande voet arm. Een auto ongeval met gewonden is altijd prullen. En ik was dus als de dood de eerste paar maanden dat ik een of andere stomiteit zou begaan die me al mijn spaarcenten zou kosten: Thierry Botsen failliet in USA! En dat was ik nu compleet vergeten na al die jaren tot ik er nu aan dacht se. Om U maar een idee te geven van hoe we ons allemaal aanpassen aan onze omgeving.

Een ander voorbeeld is dat als je hier nog maar je kop een winkel binnensteekt er iemand vraagt: "Can I help you with something sir?". Dat vond ik on-ge-loofelijk irritant in het begin, ik dacht altijd dat die me iets wilden aansmeren dat ik niet moest hebben. Totdat ik ontdekte dat je gewoon kan antwoorden "No thanks." soms gevolgd door "I'm just browsing." Dat is dus een echte amerikaanse gewoonte waar je ... gewoon moet aan worden. Die willen je dus echt gewoon helpen. En als je dan hulp nodig hebt, krijg je die onmiddellijk. Ik ben daar nu zo aan gewend dat als ik een belgische winkel binnenstap en ik moet daar 10 minuten staan te koekeloeren totdat er iemand nog maar hallo zegt dan word ik zot, dat ben ik net meer gewoon. De klant is koning zeggen ze dan in Belgie, maar dat is complete Bullshit, hier ben je koning als klant.

Hoe langer ik hier ben, hoe meer ik die vreemde gewoontes als gewoon zie, ik vraag me af wanneer ik niet meer terug kan, dat alles hier gewoner is dan thuis?

Uw man vanbinnen,
Mark

5 comments

  1. Phil // 13 mei 2007 19:51  

    Jij hebt niks te willen Marcus !!! De kids will sue you, if you try to evacuate them to fucking boringville !!!

  2. Anoniem // 14 mei 2007 11:09  

    Ik heb ondertussen een afbeelding gevonden van die gitaar:

    http://www.zv-magazine.be/gallery/striptease_van_de_dag_29

    Kurt

  3. Tom // 21 mei 2007 05:12  

    dat ze maar oppassen bij Philips :
    USA USA USA

    Duivel laat man zijn baby in magnetron doen

    Een Amerikaanse man die zijn twee maanden oude dochtertje in de magnetron stopte, deed dat omdat de duivel het hem opdroeg. Dat heeft zijn echtgenote gezegd, zo meldde een televisiestation in de staat Texas.
    Haar 19-jarige man had de baby op 10 mei tussen de tien en twintig seconde lang in de magnetron van een motelkamer gedaan. De duivel gaf hem die opdracht, omdat hij zich bedreigd voelde door de ambitie van de man om predikant te worden, zou de vrouw gezegd hebben. De baby overleefde het incident, maar liep ernstige brandwonden op aan haar gezicht en hand en bevindt zich nog in het ziekenhuis.

    Volgens de politie gaf de man zelf aan dat stress de oorzaak was van zijn handelen, maar daar wilde de vrouw niets van geloven. 'Hij zou haar nooit iets aan kunnen doen. Hij houdt van haar.' Ze onderneemt momenteel pogingen om weer met haar dochter verenigd te worden, maar de Amerikaanse kinderbescherming ziet haar liever uit de ouderlijke macht ontzet.

  4. Anoniem // 21 mei 2007 15:02  

    Manneke toch, zaterdag een schoon verhaaltje meegemaakt. Uw broertje nodigt de hele bende uit om er ene te drinken op Mauro in de Drossaert te Overpelt. En wat stel ik meteen vast, tot mijn groot genoegen, Cristal uit de tapkraan. Jazeker, ze hebben allemaal hun best gedaan, het gerstennat ging weeral goed door de keel. Waar ze weeral niet aan gedacht hebben, is het feit dat ze onrechtstreeks KRC Genk gesponserd hebben. De nieuwe Cristal-Arena! We kopen er ne dikke spits van ... FORZA RACING!

  5. Anoniem // 23 mei 2007 03:35  

    Daar boven op de berg
    Daar ligt een blok beton
    Met 20.000 m*kk*kken
    Tis het FenixStadion

    En van je hela hela hela holala...

    PS: Weet er iemand iets dat op Arena rijmt?